ေအာ္စကာဆုရ“မြမ္ဘိုင္းကအုတ္ၾကားျမက္ သန္းၾကြယ္သူေဌး”

ေမာင္ရစ္

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၇၊ ၂၀၀၉

လြန္ခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြက ေအာ္စကာမွာ သူခ်ည္းပဲ ဆုရသြားတယ္။ ဗိုလိုကေတာ့ “ဆလန္းေဒ့ါမီလ်ံနာ” ေပါ့ဗ်ာ။ အဂၤလန္က ဒါရိုက္တာ၊ ပရိုဂ်ဳဇာနဲ႔ ရုပ္ရွင္အဖြဲ႔က ဘုံေဘက က်ဴးေက်ာ္ရပ္ကြက္ကို အေျချပဳလို႔ ဇာတ္ကြက္ကို ရိုက္တာမွာ အဲဒီ ဆင္းရဲသားေတြကို ေခၚသုံးခ့ဲတယ္၊ ပိုက္ဆံ မရွိလို႔။ ကေလး ၃ ေယာက္က အဲဒီက နင္းျပားကေလး ၃ ဦး။ က်န္တဲ့ သရုပ္ေဆာင္ေတြထဲမွာ အားလုံးက နာမည္ၾကီး မပါဘူး။ ျမန္မာေတြသိတဲ့ “ရာဂ်္ကပူး” ပဲပါမယ္။ သူက ဉာဏ္စမ္းတင္ဆက္သူ အခမ္းအနားမွဴးအျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တယ္။

ေမးသမွ် ေမးခြန္းေတြဟာ အဲဒီဇာတ္လိုက္ကေလးရဲ႔ ဘ၀မွာ တနည္းမဟုတ္တနည္း ပတ္သက္ေနေတာ့ သူ အကုန္ေျဖႏိုင္တယ္။ သူ ေတာ္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ေမးခြန္းရဲ႔ အေျဖေတြကို သူဘ၀နဲ႔ရင္းျပီး သိေနခဲ့လို႔ပါတဲ့။ ကဲ … မမိုက္လား။ ရိုက္ခ်က္၊ ေနာက္ခံသီခ်င္း၊ အသံျပဳလုပ္ခ်က္၊ တီးလုံး၊ ဒါရိုက္တာ၊ ရုပ္ရွင္၊ ဇာတ္ညြန္း၊ အကုန္သူရသြားတယ္။ ပထမဦးဆုံး အခန္းနဲ႔တင္ ခင္ဗ်ား ၾကိဳက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ကုလားျပည္ကေတာ့ မၾကိဳက္ဘူး။ သူတို႔ ဆင္းရဲသားေတြကို ရိုက္ျပလို႔တဲ့။ ရုပ္ရွင္နံမယ္ကေလး “ေခြးေလေခြးလြင့္” ဆိုတဲ့ စကားလုံးပါေနေတာ့လည္း သူတို႔က မၾကိဳက္ဘူး။ ျဖစ္ပုံ။ ျပည္ပမွာေတာ့ ၀က္၀က္ကြဲ ၾကိဳက္တယ္။ ေဟာလိ၀ုဒ္က ျဖန္႔တယ္ ဆိုေပမယ့္ နံမယ္ၾကီး ကုမၸဏီတခုက ျငင္းခဲ့တယ္။ မၾကိဳက္ဘူး ဆိုပဲ။ အခုေတာ့ တကမာၻလုံးက ၾကိဳက္ကုန္ျပီ။

ဆုေပးပြဲကို သူတို႔သရုပ္ေဆာင္ေတြ အားလုံး လာၾကတယ္။ ကေလးေလး ၃ ဦးက ခုခ်ိန္အထိ ဆင္းရဲေတာထဲမွာ ေနတုံးပဲတဲ့။ အဲလိုသိရလို႔ တခ်ဳိ႔က စိတ္ထိခိုက္ျပီး အိမ္အသစ္ ၀ယ္ေပးတယ္ ဆိုပဲ။ အင္းေလ … ရုပ္ရွင္သမားေတြက ဒါနဲ႔ ဟန္က်ခ်ိန္မွာ အဲဒီကေလး ၃ ဦးက မခံစားရဘူးဆိုေတာ့ သနားစရာ။ အခုေတာ့ ေအာ္စကာေက်းဇူးနဲ႔ သူတို႔လည္း ဟန္က်ကုန္ျပီ ဆိုေတာ့ တဲေပၚကေန တိုက္ေပၚေတာ့ သူတို႔မိသားစု ေရာက္သြားျပီေပါ့ေလ။

မိတ္ေဆြ ကုလားေတြက ေပ်ာ္လိုက္ၾကတာ။ က်ေနာ္လည္း ေပ်ာ္တယ္။ အဲဒီကားကို ၾကိဳက္တာကိုးေလ။ ကုလားကား ျမန္မာကား ကိုရီးကားမ်ား ထုံးစံလို ဇာတ္နာေအာင္ လုပ္တာ နည္းနည္းေတာ့ ပါတယ္ ဆိုေပမယ့္ ၾကည့္ေပ်ာ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးလည္း ပါတယ္ေလ။ သူတို႔လူမ်ဳိးေရး အဓိကရုဏ္တခုကို ဇာတ္ကြက္တခုထဲမွာ ထည့္ရိုက္ျပတယ္။ ကုလားေတြ လူစုျပီး ကမယ္ထင္တာ တကားလုံး မကဘူးဗ်ာ။ သို႔ေသာ္ ဇာတ္သိမ္းျပီးမွ စာတမ္းထိုးခ်ိန္မွာ ဘူတာထဲ လူ ၁၀၀ ေလာက္နဲ႔ ကုလားကားထုံးစံမပ်က္ေအာင္ ကတယ္။ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ။

အေနာက္ႏိုင္ငံကလည္း လူမည္းေတြ ေခတ္စားခ်ိန္၊ (အိုဘားမား သမၼတျဖစ္ခ်ိန္) နဲ႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္၊ အေရွ႔ဖက္က လူမည္းတိုင္းျပည္က (ကုလားျပည္)က ရုပ္ရွင္က ေအာ္စကာေတြ ဆြတ္ခူးေတာ့ အသားမည္းသူေတြက သြားေတြ ျဖဴေဖြးေအာင္ ျပဳံးရယ္လို႔ လက္ခေမာင္း ခတ္ၾကတဲ့ ကာလပဲ။ အေရွ႔နဲ႔အေနာက္ေတာ့ ဆုံၾကျပီေပါ့ေလ။ (ဟဲဟဲ)

ကုလားကားက ဇာတ္လမ္းလည္း ေကာင္းတယ္။ သရုပ္ေဆာင္ေတြလည္း ေကာင္းတယ္။ နည္းပညာလည္း ေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တဲ့သူေတြက အဂၤလန္က ပညာသည္ေတြဆိုတာကို ေမ့ထားလို႔မရဘူးေလ။ အရင္က ဂႏၶီကားၾကီးကို သူတို႔ေတြပဲ (အေနာက္ႏိုင္ငံသားေတြ) ရိုက္ခဲ့ၾကတာကိုး။ အေရွ႔နဲ႔ အေနာက္က ေပါင္းျပီးေတာ့ သရုပ္ေဖာ္ရတာ အမွန္ပါပဲ။

ျမန္မာေတြလည္း ဆင္းရဲသားကား ရိုက္ျပီး ေအာ္စကာလိုခ်င္ရင္ ကိုယ့္ျမင္းကိုယ္စိုင္းလို႔ေတာ့ မျဖစ္ေပဘူး။ အေနာက္ကိုလည္း ငဲ့အုံးမွ။ မဟုတ္ရင္ တရုတ္ကားေတြလို မိုးပ်ံ ခုန္ေပါက္တဲ့ ဆပ္ကပ္ျပသလို သိုင္းကား ရာဇ၀င္ကားအဆင့္ေလာက္နဲ႔ ကမာၻကို ေျခဆန္႔ေနရမယ္ ထင္တယ္။ အင္း ျပည္ပမွာက တရုတ္ပရိသတ္က သန္းခ်ီတာဆိုေတာ့ ျမန္မာေတြလည္း အဂၤလိပ္စကားေျပာ မရိုက္ပဲ တရုတ္စကားေျပာ ကားေတြ ရိုက္ႏိုင္ရင္ ေအာင္ျမင္ခ်င္ ေအာင္ျမင္မွာပါပဲ။ မုဒိတာပြားႏိုင္ၾကပါေစေပါ့။