3 thoughts on “ျမန္မာ တိုင္း ဂ်ာနယ္ ကို ၾကံ့ဖြတ္ က သိမ္းၿပီ”

1. ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားလည္းမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္ပါတီမွလည္းမ၀င္ဘူး။ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္ရွာစားေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ။ Myanmar Times journal ကိစၥနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ ေျပာလိုက္ၾကတာစံုလို႔။ အစိုးရမေကာင္းေၾကာင္းလူတိုင္းသိတယ္။ ဒါေပမယ့္အကန္႔အသတ္ေတာ့ထားၾကပါဗ်ာ။ ဒီကိုယ့္ျမန္မာမိန္းကေလးကို နည္းမမွန္နဲ႔လမ္းနဲ႔လည္းေစာ္ကားေသးတယ္။ ၿပီးမွ ဟိုဟာေၾကာင့္ဒီဟာေၾကာင့္ စင္ေျခေပးေနတာ။ တစိတ္ေလာက္ေျပာပါရေစ စစ္အစိုးရကလံုး၀အက်င့္မေကာင္းဘူး။ သူမေကာင္းတာနဲ႔ပဲ လူျဖဴေကာင္ ျမန္မာမ(သူဖာသူ ဘာလုပ္စားစား)ကိုမတရားေစာ္ကားတာကို ေျမွာက္ပင့္ေပးေနၾကတာပဲ။ ျမန္မာေတြက အျဖဴေကာင္ဆိုတကယ္ အထင္ၾကီးတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)သာရွိေသးရင္ အစိုးရကိုေကာ လူျဖဴအထင္ၾကီးေနသူေတြကိုေကာ ေသဒဏ္ေပးမွာေသခ်ာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ၇တန္းႏွစ္ေလာက္က မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္မွာ ျဖစ္ရပ္မွန္တစ္ခုဖတ္ခဲ့ရတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ႏိုက္ကလပ္ေတြ သိပ္ေပၚျပဴလာမျဖစ္ေသးပါဘူး။ နံမည္အၾကီးဆံုးက သံအမတ္ၾကီးစားေတာ္ဆက္ေပါ့။ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာေတာင္ ေၾကာ္ျငာတာ မွီတဲ့သူတိုင္းသိၾကမွာပါ။ အဲ့ဒီမွာ စာေရးသူ(ကြ်န္ေတာ္မဟုတ္၊ မဂၢဇင္းထဲမွာေဆာင္းပါးေရးတဲ့ ဆရာ)နဲ႔မိတ္ေဆြ စာေရးဆရာမ်ား ၀ုိင္းဖြဲ႔ၿပီး ညစာစားေနၾကတဲ့အခ်ိန္ အေဖ်ာ္ယမကာေလးလည္းပါသဗ်ာ့။ ဟိုဘက္တစ္၀ုိင္းမွာက လူျဖဴတစ္ေကာင္နဲ႔ စကားျပန္တစ္ေယာက္ေပါ့။ လူျဖဴလည္း အနီအနက္ေတြေသာက္ေနေလရဲ႔။ စာေရးသူတို႔ကေတာ့ ဘီယာေလာက္ပဲေသာက္ႏိုင္ပါတယ္။ အေတာ္ၾကာေတာ့ လူျဖဴေကာင္က သီခ်င္းဆိုေနေသာ စင္ရွိရာသို႔တစ္ယိမ္းတစ္ယိုင္ ေလ်ွာက္သြားတာ စာေရးသူတို႔၀ိုင္းမွလည္း စိတ္၀င္တစားၾကည့္ေနမိၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က လူျဖဴကဘာလုပ္မလဲ ၾကည့္ေနမိတာပါ။ စင္နားမေရာက္ခင္ လူျဖဴၾကီး ခလုတ္တိုက္ေခ်ာ္လည္းက်သြားပါတယ္။ ဒါနဲ႔သူလည္းျပန္ထလိုက္ေတာ့ စားေသာက္ေနတဲ႔ စာသံုးသူေတြေကာ စားပြဲထိုး ေတြပါ လက္ခုပ္လက္၀ါးေတြတီးလိုက္တာ ေသာေသာကိုညံလို႔ပါ။ ေခ်ာ္လဲလို႔ေလွာင္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ျပန္ထလာလို႔ လက္ခုပ္တီးၿပီး အားေပးၾကတာ။ စာေရးသူတို႔အဖြဲ႔လည္း လက္ခုပ္၀ုိင္းတီးတာေပါ့။ ေကာင္မေလးစီေရာက္သြားေရာ စားပြဲထိုးတစ္ဦးက ၿပံဳးရႊင္စာ ပန္းကုန္း လာေပးပါသတဲ့။ လူျဖဴေကာင္က ယူၿပီးအဆိုေတာ္မေလးကို တခါတည္းစြပ္ခ်လိုက္တာ ေကာင္မေလးက ၿပံဳးလို႔ရႊင္လို႔ ႏွဳတ္ကလည္း Thank you တဲ့။ မိုက္ခရိုဖုန္းနဲ႔ေတာင္ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ အားလံုးလည္းလက္ခုပ္လက္၀ါးတီးလို႔ေပါ့။ ဒါနဲ႔ေနာက္ဆံုး သူ႔၀ိုင္းကိုျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ စာေရးသူရဲ႔အေပါင္းအပါေတြကလည္း သြားပါ၊ လုပ္ပါဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ပုဆိုးထ၀တ္တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့လူျဖဴေလ်ာက္ရာလမ္းအတိုင္းသြားေတာ့တာေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ လူျဖဴေကာင္ ေခ်ာ္လဲတဲ့ေနရာမွာပဲ စာေရးသူလည္းလဲပါေလေရာ။ လဲတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ၾသဘာေပးသံေတထြက္လာပါတယ္။ ၾကိတ္ၾကိတ္ ၾကိတ္ၾကိတ္ေျပာတဲ့အသံေပါ့ အသံတစ္ခု ၾကားလိုက္ရတာကေတာ့ အဆင့္မရွိတဲ့လူပဲ တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ျမန္ျမန္ျပန္ထၿပီးဆက္ေလ်ာက္တာေပါ့။ စက္ေပၚေရာက္ေတာ့ စားပြဲထိုးက ပါးစပ္ကတီးတိုးတီးတိုး ေျပာၿပီ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ပုပ္ကို လွည္းလီးတက္က်ိတ္ထားတဲ့မ်က္ႏွာနဲ႔ ေစာင့္ေအာင့္ခါလာေပးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ပန္းကုုန္းကိုယူၿပီး ေကာင္မေလးကို စြပ္ထည့္လိုက္တာေပါ့။ စာေရးသူလည္းနားေလးက ခ်ာတိတ္မရဲ႔ Thank you ဆိုတဲ့အသံေလးမ်ားၾကားရမလားေမ်ွာ္လင့္ေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စာေရးသူတစ္ေယာက္တည္းၾကားလိုက္ရတာကေတာ့ ေသျခင္းဆိုးၾကီး တဲ့။ မည္သူမွမသိလိုက္။ သူကမိုက္ခရိုဖုန္းကို လက္ကေလးအုပ္လို႔ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္လည္းရွက္ရွက္ နဲ႔ စားပြဲကိုတန္းျပန္လာၿပီး အေဖာ္ေတြကိုေတာင္းပန္ၿပီး ထိုစားေတာ္ဆက္မွ လ်င္ျမန္စြာထြက္ခဲ့ခဲ့ပါသည္တဲ့။ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ဒီေလာက္ပါပဲ။ ကဲ လူျဖဴအထင္ၾကီးတဲ႔ ေမာင္ႏွမေလးတို႔ေရ ပံုျပင္ေလးကေတာ့ဒီမ်ွပါပဲကြယ္။ ေမာင္ႏွမေလးတို႔လည္း ဒီဇာတ္လမ္းထဲက ဘယ္လိုလူမ်ိဳးျဖစ္ခ်င္ပါသလဲကြာ။

2. အဲဒိေကာင္က ႏွစ္ဘက္ခၽႊန္။ အခုလို ထိေတာ့မွ ၿမန္မာျပည္စစ္တပ္က ဘယ္လိုလဲဆုိတာ သိသြားျပီေပါ့။

3. http://www.niknayman-niknayman.co.cc/2011/02/blog-post_1099.html

   please publish this post

   thank so much

Comments are closed.